Granat Stielhgr.24 mit Bz.24

Był granatem zaczepnym. Składał się z metalowego korpusu zawierającego materiał wybuchowy i drewnianej, wydrążonej wewnątrz rękojeści z drewna bukowego. Rękojeść była z obu stron zakończona gwintem. Do górnego był przykręcony korpus granatu i mechanizm zapalający, do dolnego osłonę zabezpieczającą. Pod osłoną znajdował się porcelanowy pierścień połączony sznurem z zapalnikiem tarciowym.

HISTORIA

Pierwsze granaty trzonkowe były produkowane podczas pierwszej wojny światowej. Na początku lat dwudziestych Zarząd Uzbrojenia Reichswehry postanowił wprowadzić do uzbrojenia nowy typ granatu trzonkowego. Który był używany w armii niemieckiejprzez całą drugą wojnę światową. Nowa konstrukcja granatu wyposażona w drewnianą rękojeść ułatwiała dalekie i celne rzuty, miała też się charakteryzować większą niezawodnością a także być przystosowana do długotrwałego magazynowania. Prace zakończyły się wprowadzeniem w 1924 roku do uzbrojenia granatu "Stielhandgranate 24 mit Brennzunder 24" (Stielhgr.24 mit Bz.24). Równocześnie zaczęto produkować granat ćwiczebny Ubungsstielhandgranate .24 mit Bz .24.